Στη Βόρεια Ιταλία, ιδιαίτερα στη Βερόνα και τις γύρω περιοχές, η Αγία Λουκία δεν ταξιδεύει μόνη της για να φέρει δώρα στα παιδιά. Η παράδοση λέει ότι κάθε χρόνο, στη νύχτα της 12ης προς 13η Δεκεμβρίου, η Αγία ξεκινά το μαγικό της ταξίδι πάνω σε ένα πιστό γαϊδουράκι, συνοδευόμενη από τον Castaldo, τον βοηθό της.

Η Παρέα της Αγίας

Το γαϊδουράκι (asinello) είναι ο αγαπημένος σύντροφος της Αγίας Λουκίας. Κουβαλάει τα δώρα σε όλα τα σπίτια, και φυσικά κουράζεται πολύ από το μακρύ ταξίδι. Ο Castaldo, ντυμένος συνήθως με σκούρα ρούχα και καπέλο, την συνοδεύει σαν προστάτης και βοηθός, φροντίζοντας να φτάσουν με ασφάλεια σε κάθε σπίτι.

Το Τελετουργικό της Νύχτας

Τα παιδιά προετοιμάζονται προσεκτικά για την επίσκεψη της Αγίας. Πριν κοιμηθούν, αφήνουν έξω από την πόρτα τους ή στο παράθυρο:

• Για την Αγία Λουκία: Ένα φλιτζάνι καφέ ή γάλα και μερικά μπισκότα
• Για το γαϊδουράκι: Καρότα φρέσκα, σανό ή άχυρο για να ξεκουραστεί και να φάει
• Για τον Castaldo: Ένα ποτήρι κρασί ή λίγο ψωμί

Αλλά υπάρχει ένας σημαντικός κανόνας: τα παιδιά πρέπει να κοιμούνται με κλειστά μάτια! Η Αγία Λουκία, προστάτιδα της όρασης, δεν θέλει να την δει κανείς. Εάν κάποιο παιδί προσπαθήσει να την κρυφοκοιτάξει, θα του πετάξει στάχτη ή άμμο στα μάτια. Αυτός ο φόβος κρατά τα παιδιά καλά κρυμμένα κάτω από τα σεντόνια τους!

Το Πρωινό της Μαγείας

Όταν ξυπνούν το πρωί της 13ης Δεκεμβρίου, τα παιδιά ανακαλύπτουν ότι το φαγητό και το ποτό έχουν εξαφανιστεί—απόδειξη ότι η Αγία, το γαϊδουράκι και ο Castaldo πέρασαν από εκεί! Και φυσικά, στη θέση τους βρίσκουν:

• Τα καλά παιδιά: Δώρα, παιχνίδια, γλυκά και σοκολατάκια
• Τα άτακτα παιδιά: Carbone (κάρβουνο—συνήθως ζάχαρη βαμμένη μαύρη που μοιάζει με κάρβουνο)

Η Τρυφερότητα της Παράδοσης

Αυτό που κάνει την παράδοση του γαϊδουρακιού τόσο γλυκιά είναι η ανθρώπινη διάσταση: η Αγία δεν είναι μια απρόσωπη φιγούρα που πετά στον ουρανό, αλλά μια κουρασμένη ταξιδιώτρια που χρειάζεται βοήθεια και φροντίδα. Τα παιδιά μαθαίνουν να σκέφτονται όχι μόνο τι θα πάρουν, αλλά και να φροντίζουν όσους τους φέρνουν χαρά.

Το γαϊδουράκι, με την ταπεινότητα και την αφοσίωσή του, συμβολίζει την υπομονή και τη γενναιοδωρία. Ο Castaldo, ο πιστός φίλος, θυμίζει ότι κανείς δεν κάνει τα πράγματα μόνος του—πάντα χρειαζόμαστε βοήθεια.

Και έτσι, κάθε χρόνο, τα παιδιά της Βόρειας Ιταλίας κοιμούνται νωρίς στις 12 Δεκεμβρίου, με τα μάτια σφιχτά κλειστά, ονειρευόμενα το μαγικό τρίο—την Αγία, το γαϊδουράκι και τον Castaldo—που περνά αθόρυβα από το σπίτι τους, αφήνοντας πίσω του χαρά, δώρα και τη ζεστασιά της παράδοσης.