By Tania Petta 
Μπορεί η Τεχνητή Νοημοσύνη να βοηθήσει το σχολείο να εντοπίσει έγκαιρα ενδείξεις μαθησιακών δυσκολιών, όπως η δυσλεξία, πριν χαθεί πολύτιμος χρόνος;
Επισημαίνεται ότι η ΤΝ δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντικαθιστά τη διάγνωση από ειδικούς (παιδαγωγούς, ψυχολόγους, λογοθεραπευτές), αλλά μπορεί να λειτουργήσει ως ένα «δεύτερο βλέμμα» που οργανώνει και αναλύει δεδομένα από την καθημερινή σχολική παρατήρηση.
Μέσα από απλές διαδικασίες, όπως η φωναχτή ανάγνωση ενός σύντομου κειμένου, η ΤΝ μπορεί να βοηθήσει στην καταγραφή λαθών, παύσεων, αυτοδιορθώσεων και δυσκολιών, προσφέροντας πιο ξεκάθαρη εικόνα για πιθανά μοτίβα. Το άρθρο τονίζει τη σημαντική διάκριση ανάμεσα στο screening (ανίχνευση κινδύνου) και στη διάγνωση, ώστε να αποφεύγεται είτε η άδικη «ταμπέλα» είτε η καθυστέρηση υποστήριξης.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην ελληνική γλώσσα, όπου η ανάγνωση μπορεί να φαίνεται σωστή αλλά να είναι αργή και κουραστική, στοιχείο που έχει μεγάλη σημασία για την αναγνώριση δυσκολιών. Παρουσιάζονται επίσης πιο σύνθετες τεχνολογίες που αξιοποιούν δεδομένα όπως eye-tracking και EEG, αν και επισημαίνεται ότι η εφαρμογή τους στην τάξη απαιτεί εξοπλισμό και επιστημονική τεκμηρίωση.
Τέλος, υπογραμμίζεται η ανάγκη για ηθικές δικλείδες και προστασία προσωπικών δεδομένων, ειδικά όταν πρόκειται για παιδιά, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της UNESCO και το ευρωπαϊκό πλαίσιο. Συμπερασματικά, η ΤΝ μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο μόνο όταν υπηρετεί έναν ανθρωποκεντρικό στόχο: να βοηθήσει το σχολείο να βλέπει νωρίτερα, να παρεμβαίνει σωστότερα και να μην αφήνει κανένα παιδί «αόρατο» μέσα στην τάξη.
Πηγή:www.alfavita.gr