ΕΒΕ: Το αναιτιολόγητο παράδοξο της ελληνικής εκπαίδευσης

Η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (ΕΒΕ) ως Μηχανισμός Αποκλεισμού και η Αποδυνάμωση του Δημόσιου Πανεπιστημίου

Στο άρθρο αυτό αναλύονται οι στρεβλώσεις και οι σοβαρές επιπτώσεις από την πενταετή εφαρμογή της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (ΕΒΕ), ενός μέτρου που λειτουργεί ως μηχανισμός οριζόντιας απόρριψης και όχι ως φίλτρο ποιότητας.

Τα Βασικά Σημεία της Ανάλυσης:

• Σύγχυση του Ρόλου των Εξετάσεων: Οι Πανελλαδικές αποτελούν διαγωνισμό αξιολογικής κατάταξης και όχι απολυτήριες εξετάσεις. Η επιβολή της ΕΒΕ μετατρέπει τεχνητά τις Πανελλαδικές σε «εξετάσεις των δύο τρίτων», αποκλείοντας εκ των προτέρων το ένα τρίτο των υποψηφίων των ΓΕΛ, ανεξαρτήτως του γενικού επιπέδου της εκάστοτε γενιάς.
• Χιλιάδες Κενές Θέσεις & Ερήμωση Τμημάτων: Το μέτρο οδηγεί σε περισσότερες από 10.000 κενές θέσεις ετησίως. Το πρόβλημα δεν εντοπίζεται μόνο στην περιφέρεια αλλά και σε κεντρικά ιδρύματα (π.χ. Τμήματα Φυσικής με 70% κενές θέσεις), δημιουργώντας ένα παράδοξο: το κράτος να χρηματοδοτεί υποδομές που μένουν άδειες, ωθώντας τους νέους εκτός δημόσιας τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
• Τεχνητή Μετανάστευση Υποψηφίων: Παρατηρείται μαζική μετακίνηση μαθητών από το 2ο και 3ο επιστημονικό πεδίο προς το 4ο, λόγω χαμηλότερων μέσων όρων και ευκολότερης πρόσβασης. Αντί για διόρθωση του προβλήματος, η Πολιτεία καταφεύγει σε μετακινήσεις τμημάτων μεταξύ πεδίων.
• Εθνικό Εκπαιδευτικό Αδιέξοδο: Ενώ η νομιμοποίηση των Ιδιωτικών Πανεπιστημίων και των Κολεγίων κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, η ταυτόχρονη διατήρηση της ΕΒΕ και η απουσία ενός «Ακαδημαϊκού Απολυτηρίου» αποδυναμώνουν συστηματικά το Δημόσιο Πανεπιστήμιο.

Συμπέρασμα: Η ΕΒΕ αποτελεί έναν ακατανόητο τεχνητό φραγμό που παράγει σταθερά τραγικά αποτελέσματα, τα οποία παραμένουν εκτός της πολιτικής ατζέντας, απειλώντας το μέλλον της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα μας.

Πηγη: www.alfavita.gr